∆ ۩××تقدس عشق×× ۩∆

عشق یعنی چون محمد پا به راه عشق یعنی همچویوسف قعر چاه عشق یعنی بیستون کندن به دست عشق یعنی زاهد اما بت پرست عشق یعنی همچو من دریا شدن عشق یعنی قطره و دریا شدن

من دو بهانه براي زندگي دارم؛احساس و عشق.عشق رو براي بيان احساس و احساس رو واسه ي تقديم عشق به تو

عشق یعنی چون محمد پا به راه عشق یعنی همچویوسف قعر چاه عشق یعنی بیستون کندن به دست عشق یعنی زاهد اما بت پرست عشق یعنی همچو من دریا شدن عشق یعنی قطره و دریا شدن

قلم زده شده توسط ^×مهرداد ×^ در سه شنبه هفتم اسفند 1386 ساعت 3:8 موضوع | لینک ثابت

 ببین من عاشق را ....
 
ببین که چگونه عاشقانه در پی تو هستم....
 
ببین که چگونه شب و روز به یاد تو هستم و تنها آرزویم رسیدن به تو است....
 
لحظه ای به من نظری بینداز ....
 
ببین که تنهاتر از من هیچ تنهایی نیست ، مرا باور کن ، تنها تویی در قلب تنهایم!
 
این قلب تنها ، لحظه به لحظه به یاد تو هست...
 
ببین مرا که از همه عاشقترم ، عاشق تو و آن قلب مهربانت ....
 
از همه دیوانه تر منم ، این منم که دلم میخواهد و آرزو دارم تو برای من باشی !
 
دلم میخواهد تا ابد برای من باشی و تنها عشق جاودانه ام باشی ....
 
در میان اینهمه عاشقان لحظه ای نیز به من نگاه کن ....
 
یک لحظه به من نگاه کن تا ببینی از همگان مجنون ترم...
 
مجنون تو ، مجنون آن چشمهای زیبایت ، دیوانه آن قلب پاکت....
 
بیا با هم عاشقترین باشیم ، در میان همگان صادق ترین باشیم....
 
ببین من دلشکسته را که شب و روزم یاد تو و ذکر نام تو است ....
 
مرا باور کن ، این عشق مرا گرچه حقیر است ولی باور کن....
 
باور کن که همین عشق حقیر ، پاکترین و واقعی ترین عشق روی زمین است...
 
با اینکه میدانم نگاهت به سوی کسی دیگر است ، بیا و لحظه ای نیز نگاه به من کن!
 
نگاه کن تا بفهمی عاشق واقعی کیست !

او که تو را از همه بیشتر دوست دارد و تنها آرزویش رسیدن به تو است منم!
 
او که رسیدن به تو را برابر با خوشبختی میبیند منم !
 
او که میخواهد بعد از رسیدن به تو دنیا را به نامت کن منم !
 
این منم که عاشقم ، لحظه ای به من عاشق نظری بینداز ....
 
به خدا خیلی دوستت دارم و یک لحظه نیز طاقت ندارم قلبت برای کسی دیگر باشد!
 
آرزو دارم آن قلب مهربان و پاکت برای منی باشد که تو تنها آرزویش هستی !
 
فقط یک بار بگو که برای منی ،تا یک عمر احساس خوشبختی کنم !
 
فقط یک لحظه برای من باش ، تا یک عمر امیدوارانه و عاشقانه به عشق تو زندگی

کنم!باور داشته باش که خیلی دوستت دارم ، تنها کافیست لحظه ای مرا باور کنی !
 
بیا با من باش تا غروب زندگی ام به پایان برسد و سپیده عشق در قلبم طلوع کند!
 
بیا با من باش تا سپیده آخر ..... لحظه ای که میفهمی از عشقت  مرده ام!
 

قلم زده شده توسط ^×مهرداد ×^ در سه شنبه هفتم اسفند 1386 ساعت 3:1 موضوع | لینک ثابت

 آن دم که باران می بارید و قطره های آن بر روی گونه ام مینشست تو را یافتم!
 
تو همان قطره بارانی بودی که بر روی چشمانم نشستی ، قطره ای پر از محبت و
 
عشق!
 
آن لحظه احساس کردم آن قطره ، قطره اشکم است که از چشمانم سرازیر شده !
 
اما آن یک قطره باران بود ، قطره بارانی که مرا عاشق کرد....
 
از آن لحظه هر زمان باران می بارید به زیر باران میرفتم بدون هیچ چتر و سرپناهی ...
 
باران می بارید و من خیس خیس در زیر قطره هایش می نشستم تا دوباره تو را
 
احساس کنم....
 
یک لحظه بغض گلویم را گرفت و قطره های اشک از چشمان سرازیر شد ....
 
قطره های اشکی که بوی باران میداد !
 
گویا یکی از آن قطره های اشک ، همان قطره باران بود که در چشمانم نشسته بود!
 
احساس کردم چشمانم عاشق شده اند ، عاشق باران و لحظه های بارانی...
 
حس غریبی بود .....
 
حسی که میگفت این قطره های اشک فرشته ایست که از آسمان بر گونه های من
 
میریزد....
 
یک لحظه چشمانم را به آسمان دوختم ، در میان شاخه های درختی که در زیر آن
 
ایستاده بودم تو نشسته بودی و چشمان خیست را به من دوخته بودی...
 
تو بودی که اشک میریختی و قطره های اشکت همراه با باران بر گونه های من
 
میریخت....
 
آری آن قطره از اشکهای تو بود نه از  قطره های باران!
 
آن زمان بود که عاشق باران شدم ، عاشق تو و لحظه های بارانی ....
 
 
باور کرده ام!
 
 
با باور تو باور کرده ام که خوشبختم ، و لحظات عاشقی برایم زیباست....
 
با بودن تو احساس کردم آن گمشده را که مدتها در جستجوی او بودم پیدا کرده ام..
 
با آمدن تو در قلبم گویا قلبم برای یک لحظه نورانی شد...نوری از جنس محبت و عشق !
 
در این جاده ناهموار زندگی همسفرم باش ، دستهایت را از من جدا نکن و تا پایان این راه
 
 لحظه ای از من دور نشو !
 
وقتی تو همسفرم باشی ، دیگر غمی در این دل ندارم ، با احساسی لبریز از عشق و
 
آرامش به این راه نفسگیر زندگی ادامه میدهم....
 
با بودن تو زندگی برایم زیباست ، خوشبختی در گرو با تو بودن است....
 
با وجود تو ، زندگی را معنا کرده ام ، معنای زندگی با تو پر از معناست عزیزم....
 
بیا و تنها برای من باش ، احساسات عاشقانه ات را در این لحظه های زیبا برایم ابراز
 
کن...
 
وقتی با آن صدای مهربانت از عشق برایم سخن میگویی این دل برای تو تا آن سوی
 
کهکشانها پر می کشد... عشق با تو معنای واقعی یک عشق است...
 
تو را در میان ستاره های آسمان یافته ام ، تو تنها ستاره درخشان و پرنور هستی!
 
تو را در میان گلستان باغ زندگی در میان تمام گلها یافته ام ، تو زیباترین و خوشبوترین گل
 
 هستی...
 
با باور تو به این باور رسیده ام که بدون تو هرگز !
 
هرگز شوقی برای زندگی نیست ، راهی برای نفس کشیدن نیست !
 
تو همنفس منی ، تو همانی که به لحظات سرد زندگی ام با گرمای عشقت جان دادی!
 
وقتی تو  برای من باشی و من برای تو ، ما هر دو تا ابد برای هم خواهیم بود...
 
با باور تو به این باور رسیده ام که زندگی تنها با تو زیباست !

قلم زده شده توسط ^×مهرداد ×^ در سه شنبه هفتم اسفند 1386 ساعت 3:0 موضوع | لینک ثابت

يك شقايق در ميان دشت خار ؛ باور امكان با يك گل بهار .....

در خزاني برگريز و زرد و سخت ؛ عشق تاب آخرين برگ درخت .....

عشق يعني روح را آراستن ؛ بي شمار افتادن و برخاستن...

عشق يعني زشتي زيبا شده ؛ عشق يعني گنگي گويا شده .....

عشق يعني مهرباني در عمل ؛ خلق كيفيت به زنبور عسل .....

عشق يعني گل به جاي خار باش ؛ پل به جاي اينهمه ديوار باش .....

عشق يعني يك نگاه آشنا ؛ ديدن افتادگان زير پا .....

عشق يعني تنگ بي ماهي شده ؛ عشق يعني ماهي راهي شده .....

عشق يعني آهويي آرام و رام ؛ عشق صيادي بدون تير و دام .....

عشق يعني برگ روي ساقه ها ؛ عشق يعني گل به روي شاخه ها.....

قلم زده شده توسط ^×مهرداد ×^ در سه شنبه هفتم اسفند 1386 ساعت 0:38 موضوع | لینک ثابت

رو سنگ قبرم بنويس

اينجا مجال گريه نيست

هر كي ميخواست گريه كنه

بهش بگين اون ديگه نيست

قلم زده شده توسط ^×مهرداد ×^ در سه شنبه هفتم اسفند 1386 ساعت 0:29 موضوع | لینک ثابت

قصه - ولنتاین - از کجا شروع شد؟ دقیقا از گل و ماه و ستاره !
حدودای 1700 سال پیش در روم (اونوقت ها شما هنوز به دنیا نیومده بودین!) حاکمی بنام کلودیوس بوده که فکر میکرده سربازای مجرد از متاهل ها قویتر هستن. واسه همینم ازدواج رو ممنوع میکنه تا سربازاش نتوننن ازدواج کنن و بقول خودش قوی بمونن. هر کسی هم که سرپیچی میکرده کشته میشده. این وسط یک کشیش به نام ولنتاین، برای سربازای رومی خطبه عقد میخونده ! حالا اینکه اون زمانا خطبه هم بوده یا همینجوری الکی پلکی بوده من نمیدونم والا، خلاصه حاکم از این جریان خبردار می‌شه و دستور می‌ده که ولنتاین روبندازن زندان.
والنتاین در زندان عاشق دختر زندانبان می‌شه. اینجاس که میگن خر بیار و باقالی بارکن! خلاصه نامه نگاری و sms بازی و اینا شروع میشه و هر بار که ولنتاین برای دخترک نامه ای مینوشته زیرش مینوشته “از طرف ولنتاین تو”. این که زیر همه کارت های روز ولنتاین می بینید که نوشتن “From your Valentine” از همونجا اومده. خوب کجا بودیم ؟ آهان. بالاخره این جناب ولنتابن چند روز بعدش بخاطر قانون شکنی اعدام میشه و چون جرمش هم رسوندن دختر و پسرای عاشق به همدیگه بوده از اون به عنوان شهید راه عشق یاد میکنند و از اون زمان ولنتاین رو بعنوان نماد یک عاشق تمام عیار مطرح کردن و روزشو روز عشق گذاشتن. همین دیگه !

روز ولنتاین چه میکند دخترا و پسرا؟
در بیشتر کشورهای دنیا ، دختر و پسرایی که با هم دوست هستن یک بسته شکلات بهم کادو میدن. همونجور که میدونید شیرینیها باعث ایجاد شادی میشن و شاید علت اینکار هم از قدیما این بوده باشه. اما در ایران معمولا چند شاخه گل، یک عروسک خرس کوچولو ، یه قلب (ازین پفکی ها) و یا چیزی شبیه این هم بچه ها برای همدیگه میخرن. سعی کنید کادویی که میخرید یکمی سلیقه هم توش باشه. همیشه پول خرج کردن راه ابراز عشق نیست. یکمی سلیقه میتونه کادوی شما رو برای کسی که دوستش دارید جذاب تر کنه .

و اما پیشنهادات ما برای خرید کادو (خطاب به دختر خانم ها):     
- پسرها معمولا از عروسک خوششون نمیاد. سعی کن پسرونه فکر کنی.
- اول به تیپش نگاه کن ، بعد براش کادو بخر
- قیمت کادو خیلی مهم نیست. سعی کن یه چیزی برای بخش که بتونه استفاده کنه. البته در حالت عالی یک شاخه گل و یک بسته شکلات کافیه ، اما اگه خواستی کادوی دیگه ای براش بخری گفتم که نگی نگفتی.
- نوشتن یک نامه تو کاغذ بهمراه چند تا گلبرگ گل سرخ خشک شده یا تازه، میتونه خیلی عشقولانه باشه
- اولین آهنگی رو که با هم باهاش خاطره دارین میتونی رو نوار یا CD براش بخری.
- بچه ها حواستون باشه که شکلاتی که میخرید بیش از 70 درصد کاکائو نداشته باشه.(روی شکلات های خارجی نوشته) شکلات هایی که بیش از 70 درصد کاکائو دارن تلخ و گاهی ترش هستن و برای خوردن با مشـــروبه ! نه چایی. بنابراین همیشه گرون تر بودن دلیل بهتر بودن نیست.

و پیشنهادات ما برای خرید کادو (خطاب به آقا پسرها):
- اول از همه اینکه یک شاخه گل فراموش نشه لطفا
- از خرید گلهای گلایل و مانند آن که باعث خنده دوست های دوست-دخترتون میشه جدا خودداری کنید. گل سرخ و رز کفایت میکنه.
- یک بسته شکلات کوچک ، ترجیحا مغزدار ! آخه من خودم ازینا بیشتر دوست دارم
- یک بسته جوراب صورتی ، یا قرمز میتونه سورپرایز خوبی برای کادوتون باشه
- بسته بندی کادویی که هدیه میدین خیلی مهمه. این نشون میده که شما چقدر برای دوست-دخترتون وقت گذاشتین.
- از خرید عرسک های بزرگتر از قد دوست جونتون جدا خود داری کنید. نمی گید چجوری باید اون عروسک رو ببره خونشون ؟ تازه اگه با ماشینتون هم برسونیدش ، ممکنه یوقت بابایی یا مامانی یه سوالی ازش بپرسه که مجبور شه بگه این عروسک رو مریم جون بخاطر تولد پارسالش بهش کادو داد (که اونام عمرا باور کنن)
- این روزها خرید شمع های خوشگل و رنگی خیلی مد شده. یه دونه شمع هم کنارکادوتون باشه.
- کارت تبریک دست ساز ! این نشون میده که چقدر دوستش دارین و خودتون براش یک کارت تبریک درست کردین. چند تا جمله عاشقانه هم لطفا پشتش ضمیمه شود.
- سعی کنید روز ولنتاین یک جای متفاوت با هم قرار بذارید. کافی شاپ دیگه خیلی تکراری شده . پارک جمشیدیه ! یا یه جای جنگلی میتونه جای خوبی برای جشن گرفتن روز عشق باشه.

قلم زده شده توسط ^×مهرداد ×^ در چهارشنبه یکم اسفند 1386 ساعت 2:59 موضوع | لینک ثابت

اشا به معنی راستی و درستی است"

می‌دانم دل نبستن به جشن‌های این و آن در این روزگار غمگین و پر از گرفتاری سخت است ...! می‌دانم که هر بهانه‌ای برای شاد بودن در این روزگار غنیمت است
!


یک نکته کوچک: شما که می خواهید شاد باشید، شما که می‌خواهید به عشقتان هدیه بدهید، اگر تنها کمی در میان این هیاهو نیمه علاقه‌ای هم به این کهن سرا دارید، برایتان فرقی می‌کند که هدیه‌ی تان را به جای 14 فوریه (25 بهمن ماه)، 29 بهمن ماه بدهید؟
بهترنیست به جای اینکه از ماه‌های دیگران استفاده کنیم ، از ماه خودمان استفاده کنیم؟
آیا بهتر نیست به جای اینکه زادمرگ یک کشیش مسیحی را جشن بگیریم، یک جشن کهن خودمان را زنده کنیم؟
آیا بهتر نیست یک جشن چند هزارساله‌ی ایرانی را به جای یک جشن چندصدساله اروپایی جشن بگیریم؟
آیا بهتر نیست به جای ولنتاین غربی ، که هیچگونه به زبان فارسی نمی‌آید، اسفندگان (سپندارمزگان) را جایگزین کنیم؟
نگویید که هم این خوب است هم آن، خواهش می کنم نگویید
در این هجوم تبلیغاتی وسیع که در حال غرق شدن هستیم اگر کمی شل بجنبیم تا صد سال دیگر هیچ چیز از ما باقی نمی ماند...
آنقدر حجم تبلیغاتی شرق و غرب بالا است که کافی است کوچکترین چیزی از آنان را وارد کنیم
تا دیگر هیچ جایی برای رسوم خودمان نماند

.
می دانم بسیار چیزهای مهم‌تر وجود دارد. اما، بیایید تا این جشن به مغزاستخوانمان رسوخ نکرده، جشن اسفندگان (سپندارمزگان) را جایگزینش کنیم.
کمی فکر کنید :
آیا جشن یلدا بد است ؟                                                    
نوروزو چهارشنبه سوری بد است ؟
پس چرا اسفندگان (سپندارمزگان) چند هزار ساله که آغازش پشت زمانها گم شده است بد باشد... ؟


می‌دانم دیر است، می‌دانم کمتر کسی به این چیزها توجه میکند،ولی مهربانی کنید، اگر تنها حس کردید که این نوشته تلنگری است،برای دوستانتان هم بفرستید. اگر بخواهیم در آینده‌ای نزدیک می‌توانیم...
تنها چند روز مانده، تصمیمش آنقدر سخت نیست. تنها چهار روز هدیه تان را بیشتر پیش خودتان نگه دارید، همین
سپاسگزارم                                                            




ابوریحان بیرونی می نویسد : "اسفندارمذ ایزد موکل بر زمین و ایزد حامی و نگهبان زنان پارسا و درستکار است. به همین مناسبت این روز عید زنان به شمار می رود."


ایرانی باشید و پاسدار فرهنگ                                               
پاینده ایران

قلم زده شده توسط ^×مهرداد ×^ در چهارشنبه یکم اسفند 1386 ساعت 2:34 موضوع | لینک ثابت

پايان هر عشق وصل نيست! شادي نيست! گاهي جدايي و غم و حسرت است. پس از عشق پرهيز كن ! حيف است ، مگذار قلب پاك و مهربانت با غبار عشق آلوده گردد، حيف است چشمان سياه و زيباي تو روزي براي غم جدايي اشكبار شود.

                                         ديدم كه تو دريايي و من رود شدم

قلم زده شده توسط ^×مهرداد ×^ در سه شنبه سی ام بهمن 1386 ساعت 21:27 موضوع | لینک ثابت

یک پنجره برای دیدن

یک پنجره برای شنیــــــــــــــــــدن

یک پنجره که مثل حلقه ی چاهــــــــــــــــــــــــی

در انتهای خود به قلب زمین می رســـــــــــــــــــــــــــــــــــــد

و باز می شود به سوی وسعت این مهربانی مکرر آبی رنـــــــــــــــــــــــگ

یک پنجره که دست های کوچک تنهایــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــی را

از بخشش شبانه ی عطر ستاره های کریــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم

سرشار می کنـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد

و می شود از آنجـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــا

خورشید را به غربت گل های شمعدانی مهمان کــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــرد

یک پنجره برای من کافیســــــــ*ـ*ـ*ـ*ــــــــ*ـ*ـ*ـ*ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت

*ـــــــــــــــــــــــــــــــــــ*ـــ ـــــ ــــــ ـــــ ـــــ ــــ ـــــ*ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ*

*ــــــــــــــــــــــــــــــ*ــــــ ـــــ ــــ ـــــ ــــ ـــ*ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ*

*ـــــــــــــــــــــــــ *ــــ ـــ ــــ ــــ ـــ*ــــــــــــــــــــــــــــــــ*

*ـــــــــــــــــــــــــ*ــ ـــ ـــ ـ*ـــــــــــــــــــــــــــــ*

*ــــــــــــــــــــــ*ـ ـ*ـــــــــــــــــــــــ*

*ـــــــــــــــــــــ*ــــــــــــــــــــ*

*ـــــــــــــــــــــــــــــ*

*ــــــــــــــــ*

*ــــــ*

قلم زده شده توسط ^×مهرداد ×^ در سه شنبه سی ام بهمن 1386 ساعت 21:9 موضوع | لینک ثابت

         * آدمک     آخر     دنیاست     بخنــــد      آدمک  مرگ  همین  جاست بخنـــد*

       * آن   خــدایی   که  بزرگش  خوانـدی      به   خدا   مثل   تو تنهاست بخنــــد*

       *  دست  خطی  که  تو  را عاشق کرد      شوخی    کاغذی   ماست   بخنــــد*

        *  آدمک    خر    نشوی    گریه    کنی      کل    دنیا    سراب    است  بخنــــد*

        *  فکـر  کـن  فکـر  تو  ارزشـمند  اسـت      فکر   کن   گریه چه زیباست بخنــــد*

       *   صبح فردا به شبت نیست که نیست      تازه   انگار   که   فرداست   بخنــــد*

       *   راستی   آن   چـه  بـه  یـادت  دادیـم      پر زدن نیست که درجاست بخنــــد*

       *   آدمک      نغمه      آغاز      نخوان !!!      به  خــدا  آخر  دنـــیاســت  بخنــــد*

          

قلم زده شده توسط ^×مهرداد ×^ در دوشنبه بیست و نهم بهمن 1386 ساعت 19:32 موضوع | لینک ثابت

___*##########*
 __*##############
 __################
 _##################_________*#####*
 __##################_____*##########
 __##################___*#############
 ___#################*_###############*
 ____#################################*
 ______###############################
 _______#############################
 ________*##########ilove #############
 __________#########you#############
 ___________*#####################
 ____________*##################
 _____________*###############
 _______________#############
 ________________##########
 ________________*#######*
 _________________######
 __________________####
 __________________###
 ___________________#

عشق يعني قطره قطره آب شدن... در وفــور اشـک يـار گـــريان شـــدن عشق يعني بر دلي چيره شدن... دست از جان شستن و مـجنون شـــدن عشق يعني در حضور باران طوفان شدن... در کنار قاصدک رقصيدن و پرپر شدن عشق يعني در عميق قلب يار ساکن شدن... بر دامان وي افتادن و بي جان شدن عشق يعني در پي باد رفتن و راهي شدن... از فراز کوه ها بگذشتن و پيدا شدن.                                

نمي دانم محبت را بـر چه کاغذي بنويسم که هرگز پاره نشود. بـرچـه گلـي بـنويـسم که هـرگز پرپر نشـود. بـر چه ديواري بنويسم که هرگز پاک نشود. بـر چه آبـي بنويسم که هـرگز گل آلود نشود. وسرانجام بـر چه قلـبي بنويسم که هـرگز سـنگ نشود                                                       

                                                                                        

در آينه ي پر فروغ نگاهت در اعماق سکوتت تنها محبت رامي بينم مهر تو در ذره ذره وجودم رخنه کرده سکوت زندگي ام را شکسته و حقيقت را به من نشان داده و حالا به پاکترين و مقدس ترين دوستي هاي دنيا قسم مي خورم دوستت دارم، دوست ندارم بگويم دوستت دارم دوست دارم احساس کني که دوستت دارم                                  

                                                                                         

قلم زده شده توسط ^×مهرداد ×^ در دوشنبه بیست و نهم بهمن 1386 ساعت 19:14 موضوع | لینک ثابت

عشق نيروي است در عاشق كه او را

به طرف معشوق مي كشاند

 و دوست داشتن جاذبه اي است در دوست

كه دوست را به طرف دوست مي برد.........

عشق غذا خوردن يك حريص است......

دوست داشتن در سرزميني بيگانه

  يافتني است...... عشق جنون چيزي

 جر خرابي و پريشاني نيست ... اما

دوست داشتن در اوج معراج از سرحد

          عقل فراتر مي رود به قله بلند افتخار......

قلم زده شده توسط ^×مهرداد ×^ در دوشنبه بیست و نهم بهمن 1386 ساعت 19:2 موضوع | لینک ثابت

  ازديرباز بشر به پديده عشق علاقه مند بوده است اما تـا امـروز تعريف دقيق و فراگيري از عشق كه بتــوانـد هـمه را قانع سازد ارايه نگرديده است. برخي معـتقدنـد كـه بـطـور غريزي عشق را مي شناسند بنابراين اصلا زحمت تعريف كـردن آن را بـه خـود نـمي دهــنـد. امـا درسـالـهـاي اخـيـر دانشمندان تـحـقـيـقـات گـسترده اي درباره عشق صورت داده و به يافته هاي بسيار جالبي نيز دست يافتـه انـد. از جمله آنها مـيـتـوان به فرضيه: ''مثلث عشق'' اشاره كـرد. اين فرضيه عشق را به سه مولفه تقسيم بندي مـيـكنـد: صميميت، شهوت(هوس) و تعهد.
                                                             
 هـمچنـيـن بـه واسـطه آزمـايشـات گـونـاگون تـفاوتهاي ابراز عشق در دو جنس مرد و زن مشخص گرديده اند. براي مثال مشـخص شده كـه زنـان در عـشـق بـه دوسـتي و منافع مـشـتـرك بـيـشتـر بـها مي دهند و بـيـشتر از مـردها از حـسادت رنـج بـرده و وابـستگي بيشتري به فرد مقابل خود پيدا مي كنند. در زيـر به سبـك هاي مـخـتـلف عشـق اشاره گرديده است:                                                                   

 1- اروس(EROS): عشق شهواني - عـشق بـه زيبايي - فاقد منطق - عشق فيزيكي كه بواسطه جذابيت و كشش هاي جسماني و يا ابراز آن بطور فيزيكي نمايان ميگردد -همان عشق در نگاه اول - با شدت آغاز شده و بسرعت فروكش ميكند. 
                                                              
 2- لودوس(LUDUS): عـشق تـفنني - ايـن عشـق بـيـشتـر مـتعلق به دوران نوجواني ميباشد - عشق هاي رمانتيك زودگذر - لودوس ابراز ظاهري عشق ميباشد - كـثرت گرا نسبت به شريك عشقي - به اصطلاح فرد را تا لب چشمه برده و تشنه بازمي گرداند -رابطه دراز مدت بعيد بنظر ميرسد.                                        

 3- فيلو(PHILO): عشق بـرادرانـه - عـشـقـي كـه مبتني بر پيوند مشترك مي باشد -عـشقي كـه بـر پـايـه وحـدت و هـمـكاري بـوده و هـدف آن دسـتـيـابي بـه منافع مشترك ميباشد. 
                                                        
۴ - استورگ(STORGE): عشق دوستانه - وابسته به احترام و نگراني نسبت به منافع مـتقابل - در اين عشق همنشيني و همدمي بيشتر نمايان مي باشـد - صـمـيـمـانـه و متعهد- رابطه دراز مدت است - پايدار و بادوام - فقدان شهوت.
                                                   
5- پراگما(PRAGMA): عشق منطقي - اين مختص افرادي است كه نگران اين موضوع ميباشند كه آيا فرد مقابلشان در آينده پدر يا مادر خوبي براي فرزندانشان خواهند شد؟ عشقي كه مبتني بر منافع و دورنماي مشترك مي باشـد - پـايـبند بـه اصـول مـنـطـق و خردگرا ميباشد - همبستگي براي اهداف و منافع مشترك.                
                                        
6-مانيا(MANIA): عشق افراطي - انحصارطلب، وابسته وحسادت برانگيز - شيفتگي شديد به معشوق - اغلبا فاقد عزت نفس -عدم رضايت از رابطه - مانند وسوسه ميماند و ميتـواند بـه احساسات مبالغه آميز و افراطي منجر گردد - عشق دردسر ساز - عشق وسواس گونه.
                                                 
7-اگيپ(AGAPE): عشق الهي - عشق فداكارانه و از خودگذشته-عشق نوعدوستانه (تمايل انجام دادن كاري براي ديگران بدون چشمداشت) - عشق گرانقدر                                
                                                             

قلم زده شده توسط ^×مهرداد ×^ در یکشنبه بیست و هشتم بهمن 1386 ساعت 23:36 موضوع | لینک ثابت

عاشقی را هیچکس به ما یاد نداد ،

در هیچ مدرسه ودانشگاهی آنرا یاد نگرفتیم .

زیرا از اول عاشق به دنیا آمدیم .

خداوند رحمان روح را در همه مخلوقات خود دمید ،

ولی وقتی در آدم دمیده شد ،باری تعالی فرمود :

فتبارک الله احسن الخالقین 

چرا؟ مگر این روح چه فرقی با دیگر روح ها داشت ؟

آری این روح عشق بود که در آدم دمیده شد ،

وآدم عاشق شد هم عاشق خدا و هم عاشق حوا .

عزیزان گلم اینکه همیشه میگم ،

از عشق زمینیست که میتوان به عشق خدائی رسید.

به خاطر این است که حضرت رسول اکرم فرمودند :

ازدواج نیمه دیگر ایمان و انسان با ازدواج ایمانش کامل میشود

قلم زده شده توسط ^×مهرداد ×^ در یکشنبه بیست و هشتم بهمن 1386 ساعت 23:35 موضوع | لینک ثابت

داستان عشق عجیب و غریب یک مرد و زن چینی، اخیرا رسانه ای شده است و توجه زیادی به خود جلب کرده است.

بیش از پنجاه سال پیش، «لیو» که یک جوان 19 ساله بود، عاشق یک زن 29 ساله بیوه به نام «ژو» شد. در آن زمان عشق یک مرد جوان به یک زن مسنتر، غیراخلاقی بود و پسندیده نبود.

برای جلوگیری از شایعات این زوج تصمیم گرفتند، کنند و در غاری در استان ژیانگجین زندگی کنند. در اول زندگی مشترک آنها بیچیز بودند، نه دسترسی به برق داشتند و نه غذایی، طوری که مجبور بودند از گیاهان و ریشه درختان تعذیه کنند و روشنایی خود را با یک چراغ نفتی تأمین کنند.

در دومین سال زندگی مشترک، «لیو»، کار خارقالعادهای را شروع کرد، او با دست خالی شروع به کندن پلکانهایی در دل کوه کرد، تا همسرش بتواند به آسانی از کوه پایین بیاید، او این کار را پنجاه سال ادامه داد.

نیم قرن بعد در سال 2001، گروهی از مکتشفین، در کمال تعجب این زوج پیر را همراه شش هزار پله کنده شده با دست پیدا کردند.

هفته پیش «لیو» در 72 سالگی در کنار همسرش فوت کرد. «ژو» روزهای زیادی در کنار تابوت همسرش سوگوار بود.

دولت چین تصمیم گرفته که «پلکان عشق» و محل زندگی این زوج را حفظ کند و آن را تبدیل به یک موزه کند.

قلم زده شده توسط ^×مهرداد ×^ در یکشنبه بیست و هشتم بهمن 1386 ساعت 2:22 موضوع | لینک ثابت

به بهشت نمی روم اگر مادرم آنجا نباشد

چه مهمانان بی دردسری هستند مردگان نه به دستی
ظرفی را چرک می کنند
نه به حرفی دلی را آلوده
تنها به شمعی قانعند
و
اندکی سکوت

ای که دور از من و در قلب منی باخبر باش که دنیای منی

شادیت شادی من غصه ات غصه من

قلب من خانه تو قلب تو خانه من

قلم زده شده توسط ^×مهرداد ×^ در یکشنبه بیست و هشتم بهمن 1386 ساعت 1:10 موضوع | لینک ثابت

قلم زده شده توسط ^×مهرداد ×^ در یکشنبه بیست و هشتم بهمن 1386 ساعت 1:7 موضوع | لینک ثابت

آدمی دو قلب دارد

قلبی که از بودن آن با خبر است و قلبی که از حظورش بی خبر

قلبی که از آن با خبر است همان قلبی ست که در سینه می تپد

همان که گاهی می شکند

گاهی می گیرد و گاهی می سوزد

گاهی سنگ می شود و سخت و سیاه

و گاهی هم از دست می رود

با این دل است که عاشق می شویم

با این دل است که دعا می کنیم

با همین دل است که نفرین می کنیم

و گاهی وقت ها هم کینه می ورزیم

اما قلب دیگری هم هست.قلبی که از بودنش بی خبریم

این قلب اما در سینه جا نمی شود

و به جای اینکه بتپد.....می وزد و می بارد و می گردد و می تابد

این قلب نه می شکند نه میسوزد و نه می گیرد

سیاه و سنگ هم نمی شود

از دست هم نمی رود

زلال است و جاری

مثل رود و نسیم

و آنقدر سبک است که هیچ وقت هیچ جا نمی ماند

بالا می رود و بالا می رود و بین زمین و ملکوت می رقصد

این همان قلب است که وقتی تو نفرین می کنی او دعا می کند

وقتی تو بد می گویی و بیزاری او عشق می ورزد

وقتی تو می رنجی او می بخشد...

این قلب کار خودش را می کند

نه به احساست کاری دارد نه به تعلقات

نه به آنچه می گویی نه به آنچه می خواهی

و آدمها به خاطر همین دوست داشتنی اند

به خاطر قلب دیگرشان

به خاطر قلبی که از بودنش بی خبرند

قلم زده شده توسط ^×مهرداد ×^ در یکشنبه بیست و هشتم بهمن 1386 ساعت 1:4 موضوع | لینک ثابت

خدا خدا خدا خدا خدا خدا خدا خدا خدا خدا خدا خدا خدا خدا خدا خدا خدا خدا خدا خدا خدا خ

        خدا خدا خدا خدا خدا خدا خدا خدا خدا خدا خدا خدا خدا خدا خدا خدا خدا خدا خدا.

              خدا خدا خدا خدا خدا خدا خدا خدا خدا خدا خدا خدا خدا خدا خدا خدا خدا

                   خدا خدا خدا خدا خدا خدا خدا خدا خدا خدا خدا خدا خدا خدا خدا

                       خدا خدا خدا خدا خدا خدا خدا خدا خدا خدا خدا خدا خدا خ

                            خدا خدا خدا خدا خدا خدا خدا خدا خدا خدا خدا خ.

                                 خدا خدا خدا خدا خدا خدا خدا خدا خدا خد.

                                    خدا خدا خدا خدا خدا خدا خدا خدا  

                                         خدا خدا خدا خدا خدا خدا خ

                                             خدا خدا خدا خدا خدا

                                                 خدا خدا خدا خد

                                                     خدا خدا خ

                                                        خدا

قلم زده شده توسط ^×مهرداد ×^ در شنبه بیست و هفتم بهمن 1386 ساعت 1:19 موضوع | لینک ثابت

دستی بگیر تا خدا دستتو بگیره

قلم زده شده توسط ^×مهرداد ×^ در شنبه بیست و هفتم بهمن 1386 ساعت 1:11 موضوع | لینک ثابت

قلم زده شده توسط ^×مهرداد ×^ در شنبه بیست و هفتم بهمن 1386 ساعت 1:4 موضوع | لینک ثابت

قلم زده شده توسط ^×مهرداد ×^ در شنبه بیست و هفتم بهمن 1386 ساعت 0:56 موضوع | لینک ثابت

............................

0000000000000000000000000000000
0000000000000000000000000000000
0000000777770000000777770000000
0000077777777700077777777700000
0000777777777770777777777770000
0000777777777777777777777770000
 7777770000ولنتاین مبارک00007777777
0000077777777777777777777700000
0000007777777777777777777000000
0000000077777777777777700000000
0000000000777777777770000000000
0000000000000777770000000000000
0000000000000007000000000000000

......................

آدمـک آخــرِ دنیــاست، بخند آدمـک مـرگ هـمین جاست، بخند
آن خـدایی که بـزرگش خوانـدی به خـدا، مثـل تـو تنهـاست، بخند دستخطی کـه تـو را عاشـق کردشوخـیِ کاغــذی ماسـت، بخندفکر کن دردِ تـو ارزشـمند است فکر کن گریـه چـه زیباست، بخندصبحِ فردا به شبت نیست که نیست تـازه انگار کـه فـرداسـت، بخندراستـی آنچـه بـه یــادت دادیم پَر زدن نیست کـه درجاسـت، بخندآدمــک نغمــهء آغــاز نخوان به خــدا آخــر دنیـاست، بخند...

قلم زده شده توسط ^×مهرداد ×^ در پنجشنبه بیست و پنجم بهمن 1386 ساعت 1:28 موضوع | لینک ثابت

قلم زده شده توسط ^×مهرداد ×^ در پنجشنبه بیست و پنجم بهمن 1386 ساعت 1:18 موضوع | لینک ثابت

راز

هم دعا كن گره از كار تو بگشايد عشق

هم دعا كن گره تازه نيفزايد عشق

قايقي در طلب موج به دريا زد و رفت

بايد از مرگ نترسيد، اگر بايد عشق

عاقبت راز دلم را به لبانش گفتم

شايد اين بوسه به نفرت برسد، شايد عشق

شمع روشن شد و پروانه به آتش پيوست

مي توان سوخت، اگر امر بفرمايد عشق

پيله اي رنج من، ابريشم پيراهن شد

شمع حق داشت ؛ به پروانه نمي آيد عشق

قلم زده شده توسط ^×مهرداد ×^ در پنجشنبه بیست و پنجم بهمن 1386 ساعت 0:59 موضوع | لینک ثابت

                                عشق من با من باش

قلم زده شده توسط ^×مهرداد ×^ در دوشنبه بیست و دوم بهمن 1386 ساعت 23:31 موضوع | لینک ثابت

قلم زده شده توسط ^×مهرداد ×^ در دوشنبه بیست و دوم بهمن 1386 ساعت 0:9 موضوع | لینک ثابت

دكمه هاي كنده اعتصاب خنده

       يك شكنجه در كنج ضربه كشنده

                   پله هاي تاريك منطق عفوني

                               روي ميز تحريراستكان خوني

                                         يك چراغ روشن روي كتف ديوار

                                                    گردن شب من روي تيغه كار

قلم زده شده توسط ^×مهرداد ×^ در دوشنبه بیست و دوم بهمن 1386 ساعت 0:2 موضوع | لینک ثابت

آن روزها رفتند
آن روزهاي خوب
آن روزهاي سالم سرشار
آن آسمان هاي پر از پولک
آن شاخساران پر از گيلاس
آن خانه هاي تکيه داده در حفاظ سبز پيچکها به يکديگر
آن بام هاي بادبادکهاي بازيگوش
آن کوچه هاي گيج از عطر اقاقي ها
ان روزها رفتند
آن روزهايي کز شکاف پلکهاي من
آوازهايم ، چون حبابي از هوا لبريز ، مي جوشيد
چشمم به روي هرچه مي لغزيد
آنرا چو شير تازه مينوشيد
گويي ميان مردمکهايم
خرگوش نا آرام شادي بود
هر صبحدم با آفتاب پير
به دشتهاي ناشناس جستجو ميرفت
شبها به جنگل هاي تاريکي فرو مي رفت
 
آن روزها رفتند
آن روزهاي برفي خاموش
کز پشت شيشه ، در اتاق گرم ،
هر دم به بيرون ، خيره ميگشتم
پاکيزه برف من ، چو کرکي نرم ،
آرام ميباريد
 
بر نردبام کهنه ي چوبي
بر رشته ي سست طناب رخت
بر گيسوان کاجهاي پير
و فکر مي کردم به فردا ، آه
فردا –
حجم سفيد ليز .
با خش خش چادر مادر بزرگ آغاز ميشد
و با ظهور سايه مغشوش او، در چارچوب در
- که ناگهان خود را رها مي کرد در احساس سرد نور –
 
و طرح سرگردان پرواز کبوترها
در جامهاي رنگي شيشه
… فردا
 
گرماي کرسي خواب آور بود
من تند و بي پروا
دور از نگاه مادرم خط هاي باطل را
از مشق هاي کهنه ي خود پاک مي کردم
چون برف مي خوابيد
در باغچه ميگشتم افسرده
در پاي گلدانهاي خشک ياس
گنجشک هاي مرده ام را خاک مي کردم
 
آن روزها رفتند
آن روزهاي جذبه و حيرت
آن روزهاي خواب و بيداري
آن روزهاي هر سايه رازي داشت
هر جعبه ي صندوقخانه سر بسته گنجي را نهان مي کرد
هر گوشه ، در سکوت ظهر ،
گويي جهاني بود
هر کس ز تاريکي نمي ترسيد
در چشمهايم قهرماني بود
 
آن روزها رفتند
آن روزهاي عيد
ان انتظار آفتاب و گل
آن رعشه هاي عطر
در اجتماع ساکت و محجوب نرگس هاي صحرايي
که شهر را در آخرين صبح زمستاني
ديدار مي کردند
آوازهاي دوره گردان در خيابان دراز لکه هاي سبز
 
 
بازار در بوهاي سرگردان شناور بود
در بوي تند قهوه و ماهي
بازار در زير قدمها پهن ميشد ، کش مي آمد ، با تمام
لحظه هاي راه مي آميخت
و چرخ مي زد ، در ته چشم عروسکها
بازار مادر بود که ميرفت با سرعت به سوي حجم
هاي رنگي سيال
و باز مي آمد
با بسته هاي هديه با زنبيل هاي پر
بازار باران بود که ميريخت ، که ميريخت ،
که مي ريخت.......

قلم زده شده توسط ^×مهرداد ×^ در یکشنبه بیست و یکم بهمن 1386 ساعت 22:46 موضوع | لینک ثابت

 من از قصه زندگی ام نمی ترسم
 من از بی تو بودن به یاد تو زیستن و تنها از خاطرات گذشته تغذیه کردن می ترسم.
 ای بهار زندگی ام
 اکنون که قلبم مالا مال از غم زندگیست
 اکنون که پاهایم توان راه رفتن ندارد 
                            برگرد
 باز هم به من ببخش احساس دوست داشتن جاودانه را
 باز هم آغوش گرمت را به سویم بگشا
 باز هم شانه هایت را مرحمی برایم قرار بده.
 بگزار در آغوشت آرامش را به دست آورم
 بدان که قلب من هم شکسته
 بدان که روحم از همه دردها خسته شده.
 این را بدان که با آمدنت غم برای همیشه من را ترک خواهد کرد.
 بس برگرد که من به امید دیدار تو زنده ام .

قلم زده شده توسط ^×مهرداد ×^ در یکشنبه بیست و یکم بهمن 1386 ساعت 22:37 موضوع | لینک ثابت